Wat blijft jou het meest bij van 2018?

“Dit jaar leek wel één lange circusshow: volksopruiing, de opkomst van het nationalisme, het WK voetbal, voetbalfraude, het circus van de F-16’s,… Die circusshow is dan ook het thema van mijn eindejaarsconference geworden. Ook de ‘evil clown’ is het afgelopen jaar nooit veraf geweest. Er werd steeds weer gefocust op de ‘uitzondering’ en er is natuurlijk de polarisering tussen links en rechts, die steeds extremer wordt."

"Aan de ene kant waren er de politiek correcte uitschuivers en het soms radicaal #metoo-feminisme, aan de andere kant waren er bijvoorbeeld de fratsen van Trump en Schild en Vrienden. De karikatuur van gisteren is de realiteit van vandaag geworden. Het begint allemaal clowneske proporties aan te nemen. Mag het ook nog eens gaan over de 90% normale mensen die tussen die twee extremen gewoon hun leven proberen te leiden?”

“Via dat soort goocheltrucs worden we ook steeds weer afgeleid van de dossiers die er echt toe doen. Zo gaat er bijvoorbeeld enorm veel aandacht naar de problematiek van de transmigranten, terwijl er eigenlijk niemand mee wordt geconfronteerd buiten de truckchauffeurs die naar Engeland rijden. Het begrotingstekort of de naweeën van tien jaar bankencrisis daarentegen, hebben een reële impact op ieder van ons. Terwijl je daar niemand over hoort praten - op Michaël Van Droogenbroeck na misschien. Mensen gaan veel te gemakkelijk mee in de afleiding van politieke goochelaars.”

 

Wat dient er volgens jou dan te gebeuren?

De ‘evil clown’ is het afgelopen jaar nooit veraf geweest. Er werd steeds weer gefocust op de ‘uitzondering’. Daarnaast is er natuurlijk nog de polarisering tussen links en rechts, die steeds extremer wordt.

“Ik wil niet de melige toer opgaan, maar de enige manier om de polarisering te overstijgen, is om terug te gaan naar de Afrikaanse Ubuntu-filosofie waar ook Nelson Mandela en Martin Luther King hun inspiratie haalden. We moeten verzoening nastreven in plaats van wraak. Dat is niet naïef, maar pragmatisch. Zolang we onszelf blijven verdelen in twee kampen die elkaar willen aanvallen en overwinnen, zullen we nooit verder geraken. Polarisering levert misschien een hoop op voor de carrières van individuele populitici, maar wij gewone burgers mogen de brokken ruimen.”

“Het is voor beide kampen naïef om te denken dat ze de ander gaan overtuigen door nog extremer te worden. Zo zullen we bijvoorbeeld de kiezers van Trump of de Brexitstemmer niet kunnen overtuigen door hen nog harder aan te vallen of af te schilderen als debielen, en omgekeerd. Om het met een populair conservatief acroniem te zeggen; TINA— There is no alternative.”

 

Hoe was 2018 voor jou persoonlijk?

“Voor mij was 2018 een absoluut topjaar. Ik ben getrouwd met mijn vriendin waar ik al dertien jaar mee samen ben. Ik heb mijn Vespa-reisverhaaltournee afgesloten en een Engelstalige set opgenomen voor de BBC Radio. Bovendien heb ik hier in België ook gewoon enorm genoten van de hete zomer. Hoera Global Warming!”

“Mijn jaar speelt zich eigenlijk altijd af tussen maart en oktober. Voor die periode durf ik niet echt het woord ‘werken’ te gebruiken. Alle andere maanden zijn daarentegen pure gekte. De afgelopen maanden heb ik volop geschreven aan mijn eindejaarsconference. Het is zoals een student die bepaalde periodes van het jaar moet blokken voor zijn examens. Alleen volstaat het nu niet meer om met de hakken over de sloot een voldoende te halen. Alleen een grote onderscheiding is goed genoeg.”
 


© Rafaël Balrak



Je keerde samen met Alex Agnew en Bart Cannaerts terug naar de jeugdhuizen en parochiezalen. Waarom deden jullie dat?

“Heimwee, denk ik. Als stand-upcomedians zijn we allemaal begonnen in line-ups van drie of vier comedians op één avond. Hoe meer je echter groeit, hoe vaker je je eigen soloshow geeft. Soms kan dat wat eenzaam zijn. Dus trokken we er nog eens samen op uit on the road, langs de ruigere plekken waar we destijds begonnen zijn. Tegelijkertijd kwam het ons alle drie goed uit om te testen voor een volgende show. Het was voor ons dus een beetje back to the roots. We hebben veel van elkaar geleerd en ons intussen geweldig geamuseerd.”

“Het was ook erg leuk om te zien hoe hard stand-up nog steeds leeft in Vlaanderen. Bovendien kwamen we zo terug wat meer in contact met de nieuwe lichting. Er staat alvast een zeer sterke nieuwe generatie van jonge leeuwen te trappelen om de podiums te bestormen.”

 

Hoe ga je de feestdagen doorbrengen?

“Traditiegetrouw vieren we Kerstmis met de familie, al valt dat wel steeds net tussen de opnames en uitzending van mijn eindejaarsconference. Hierdoor moet ik regelmatig even van tafel om dingen telefonisch te bespreken met de monteur. Gesprekken als ‘die scheet mag eruit, maar ik zou de swaffel in het gezicht meer naar voor brengen.’ Dat leidt dan soms tot verwarde blikken aan de feestdis…”

Traditiegetrouw vieren we Kerstmis met de familie, al valt dat wel steeds net tussen de opnames en uitzending van mijn eindejaarsconference.

“Anderzijds doet het ook goed om middenin mijn hectische tournee van vijf voorstellingen per week even terug zoals een normale mens samen aan tafel te zitten met mijn familie. Ik geniet daar dus zeker wel van. Maar mijn échte ‘eindejaar’ valt eigenlijk pas in de lente en zomer, wanneer het drukke seizoen op zijn einde loopt. Dan pas heb ik tijd voor introspectie en goede voornemens. Anderen doen dat natuurlijk vooral rond Kerstmis en Nieuwjaar.”

 

Wat zijn jouw plannen voor 2019?

“Goh, er ligt weer een hele hoop op de planken. Ik heb heel wat ideeën, maar het is helemaal niet zeker wat daar effectief van in huis zal komen. Momenteel focus ik me vooral op de eindejaarsconference. De eerste maanden van 2019 liggen natuurlijk wel vast, want nog tot 1 maart trek ik voor mijn show naar zalen over heel Vlaanderen.”

“Daarna heb ik alvast een weekje ziekte ingepland en een week absoluut niksen. Dat is de deal die ik maak met mijn lichaam: als het nu nog even doorbijt op adrenaline, mag het straks al die uitgestelde ziektes botvieren. In de zomer van 2019 hoop ik trouwens ook om er nog eens met de Vespa en de rugzak op uit te kunnen trekken, want dat is alweer veel te lang geleden.”