Wat vinden jullie zelf van deze nieuwe locatie?
 

Linde: “Prachtig! Alles ziet er heel feeëriek en gezellig uit. Bovendien speelt alles zich af aan en op het water. Zo hebben we hier een drijvend ponton met daarop een grote tent die een radiostudio voor de nachtuitzendingen én onze slaapplekken bevat. Een bootje is de enige manier om er te raken. Dat alles maakt het dus extra spannend.”

 

Music for Life is intussen onlosmakelijk verbonden met Kerstmis. Hoe ervaren jullie dit?
 

Bram: “Voor de meeste mensen is Music for life intussen een vaste afspraak geworden. De week voor Kerstmis is natuurlijk een zeer logisch moment om zo’n actie te organiseren, want mensen staan dan vaak meer open voor positiviteit en solidariteit.”

Linde: “Ik denk zelfs dat de mensen het ons kwalijk zouden nemen, moesten we het plots niet meer organiseren!”

Bram: “Inderdaad! Ook de vzw’s die we hiermee ondersteunen, ervaren dit als een heel belangrijke week. Het is voor hen niet enkel een financiële duw in de rug, het geeft hen ook de kans om aan de buitenwereld te tonen wat ze precies doen.”

 

Hoe lang duurt het om dit allemaal voor te bereiden?
 

Eva: “Het zijn niet zozeer wij, maar wel de mensen zelf die hier al lang op voorhand mee bezig zijn. Vaak horen we zelfs dat mensen de week na Kerstmis alweer beginnen met de voorbereiding voor de volgende editie. Ik vind dat ongelooflijk straf. Het doet me tegelijk beseffen dat wij slechts de stem zijn van iets veel groters. Wij bieden het platform, maar het gaat eigenlijk vooral over al die mensen die hier een heel jaar naartoe werken.”

 

Vorig jaar hebben jullie ook samen Music for Life gepresenteerd. Hoe was dat? En zagen jullie het wel zitten om dat nog eens te herhalen?
 

Eva: “Het was verschrikkelijk! Maar we hebben er lang over gepraat en zijn er uiteindelijk wel uitgekomen.”

Linda: “Bram heeft beloofd dat hij zich deze keer zal gedragen. Eva en ik voelen ons dus redelijk op ons gemak. Nee maar serieus… Toen ik hoorde dat ik ook dit jaar opnieuw samen met Eva en Bram mocht presenteren, was ik er meteen zeker van dat het ook dit jaar weer een topeditie wordt. Het is immers fijn om tijdens zo’n intense en vermoeiende week mensen aan je zijde te hebben waarbij je je op je gemak voelt en die meer zijn dan enkel collega’s. Knuffelmoment!”

Bram: “Vorig jaar was het mijn vuurdoop, maar dat is zeer goed meegevallen. We kennen elkaar door en door en vullen elkaar dus ook zeer goed aan. Daardoor is het voor wat mij betreft haast vanzelf gegaan.”

 

Hebben jullie iets speciaals gepland om nadien te bekomen?
 

Eva: “Na de slotshow ga ik meteen naar mijn familie in Gent. Daar staan dan kroketten voor mij klaar, want die heb ik nu al gereserveerd. We vieren dus enkele dagen met de familie, waarna ik op reis vertrek naar New York.”

Linde: “Ik neem de volgende ochtend meteen om zes uur ‘s ochtends het vliegtuig naar Zuid-Afrika! De avond na de slotshow gaat dus gevuld zijn met Kerstmis vieren en het uit- en terug inpakken van mijn valies.”

Bram: “Ik ga de avond zelf gewoon op het gemak eten bij mijn familie en wat bekomen. De dag daarna vertrek ik naar Duitsland! Jawohl!”

 

Wat is jullie grootste kerstwens?
 

Eva: “Ik denk dat het onze grootste wens is dat we de spirit en het samenhorigheidsgevoel van de Warmste Week zo lang mogelijk kunnen vasthouden door het jaar heen. Ook hopen we dat veel mensen hier kracht en hoop uit kunnen putten en hierdoor beseffen dat ze nooit alleen staan!”

Linde en Bram: “Daar sluiten we ons volledig bij aan!”