Jullie hebben ervoor gekozen om een hond te adopteren uit een asiel. Hoe zijn jullie op dat idee gekomen?

In september, toen het laatste academiejaar begon, wilden we meer buitenkomen en rustmomenten inlassen. We zijn dan op het idee gekomen om op tweewekelijkse basis te gaan wandelen met honden in het Citadelpark. We hebben met verschillende honden gewandeld, maar toen werden we voorgesteld aan de Duitse scheper, Tyson. Hoewel hij in het begin vrij wild was, werd hij al snel rustig als hij ons zag. De weken daarna zijn we regelmatig met hem gaan wandelen. Het was elke keer met pijn in het hart dat we hem terug brachten. We zijn snel aan elkaar gehecht geraakt. Op een dag kregen we bericht dat niemand zich over Tyson wou ontfermen en dat ze overwogen hem om gezondheidsredenen, ondervoed, te laten inslapen. Op dat moment besloten we om Tyson in huis te nemen. Met een hele planning en veel gepraat zijn we tot adoptie overgegaan.

Honden die in een asiel belanden, hebben gedragsproblemen, denken veel mensen. Is dat zo naar jullie eigen ervaring? 

Vanuit het asiel kregen wij bij de adoptie de boodschap dat Tyson een schaap gebeten zou hebben. Via zijn paspoort, hebben we zijn vorige eigenaar opgezocht. We ontdekten dat die persoon woonde in het centrum van een stad, dus lijkt het ons vrij onwaarschijnlijk dat hij gebeten heeft. Je mag ook niet vergeten dat het een ‘herder’ is. En er zaten opvallend veel schapenbijters in het asiel. Wel was Tyson erg mager, was hij schuw van takken en elke keer als iemand zijn hand ophief, dook hij weg. Ook heeft hij littekens op zijn hoofd, dus we vermoeden dat hij mishandeld werd.

De eerste weken hebben we geoefend op het buiten zitten en gewoon worden aan elkaar. Een beetje vertrouwen opbouwen. We gingen regelmatig met Tyson wandelen en al snel geraakte hij gesocialiseerd. Dus het idee dat honden uit een asiel kampen met gedragsproblemen, klopt niet voor iedere hond. Het gedrag van het baasje is heel bepalend in de aanpassing van ‘moeilijk’ gedrag. En je mag niet vergeten dat elke hond zijn eigen levensverhaal heeft en dit met zich meedraagt.

Tyson is een Duitse scheper, een ras dat nogal dominant kan overkomen. Maar jullie ondervinden dus weinig problemen?

We hebben niet echt problemen met Tyson. Wel heeft veel verlatingsangst en blaft hij als de bel gaat of er veel lawaai is, maar dat is het zo een beetje. Dat is dan vaker uit enthousiasme en ongeduld, want agressie hebben we nog niet gezien. Hij wil overal bij zijn en hij moet en zal alles gehoord en gezien hebben. Hij Is flink op de wandelingen en op de hondenweide, laat bezoek in huis toe en ook naar kinderen ondervinden we geen problemen. We blijven wel altijd heel alert in nieuwe situaties.

We zijn vooral geschrokken van zijn zachtheid en zorg: hij kan zo genieten van samen in de zetel liggen of je komen troosten als je pijn hebt. Dat is echt fantastisch.

Hoe verliep de adoptieprocedure?

Een week voor de adoptie moesten we een ‘reservatie’ maken en zeggen wanneer we hem zouden ophalen. De dag van de adoptie zelf hebben we nog enkele administratieve zaken volbracht zoals welke voorbereidingen we getroffen hadden en hoe hij zou leven. En dan de nodige vragen rond administratie en gezondheid van Tyson. We mogen altijd bellen voor vragen of problemen, maar daar hebben we nog geen gebruik van gemaakt. We hebben daar betaald en vervolgens hebben we hem uit zijn hok gehaald. Definitief vertrek met nieuwe halsband en leiband om de nieuwe start aan te tonen.

Zijn er zaken waar je rekening mee moet houden bij het adopteren van een hond?

Als je een hond hebt geadopteerd, ga dan onmiddellijk naar de dierenarts. Want de informatie die wij gekregen hebben van het asiel was niet juist. Zo meende het asiel dat Tyson gecastreerd was en geen heupdysplasie had. Wat een typische aandoening is bij het kweken van Duitse herders. Maar toen we naar de dierenarts gingen, kregen we de boodschap dat hij geen heupdysplasie had en niet gecastreerd was. We hebben de nodige prikjes en testjes laten doen om een algemeen beeld te krijgen over zijn gezondheid. En iets later is hij gecastreerd. Hij was ook erg mager en dus moest hij stelselmatig bijkomen en spieren opbouwen. De dierenarts heeft ons hier goed bij geholpen.

Bij het adopteren van een hond uit het asiel moet je rekening houden met het feit dat de hond al heel wat heeft meegemaakt en het vertrouwen in de mens wat kwijt is. Het is belangrijk om jezelf en de hond genoeg tijd te geven om te wennen aan een nieuwe situatie en geen onmogelijke verwachtingen te hebben qua heropvoeden of trainen.

Consequent zijn en grenzen behouden, is de boodschap als het gaat om heropvoeden en je als nieuwe baas te bestendigen. En natuurlijk veel belonen en liefde geven. Maar die krijg je al snel terug want ze zijn zo dankbaar dat je hen hebt gered.

 Adoptie is dus een aanrader?

Adoptie is zeker een aanrader. Het is belangrijk om voor de adoptie eens goed na te denken over hoe alles in zijn werk gaat, wat de kosten zijn, welke tijd je per dag nodig hebt, welke verzorging erbij komt kijken en zo verder. En bellen naar de verzekering voor het geval dat er ooit eens iets misloopt. Het gedrag van een hond is eigenlijk grotendeels afhankelijk van het gedrag van het baasje: hou daar zelf rekening mee. Als je je de volle 100% inzet en ervoor gaat, dan kan een adoptie iets heel moois worden!