Ze liet zich fotograferen met verschillende asielhonden en bundelde hun foto’s en verhalen in het boek Pin-up Pup, om zo een nieuwe thuis voor hen te vinden. Ze vertelde ons waarom Pin-up Pup haar zo na aan het hart ligt.

Waarom adopteren we beter een hond uit het asiel dan een pup te kopen in een dierenwinkel of bij een fokker?

“De honden die je daar koopt, zijn dikwijls niet op de correcte manier gekweekt, ook als je ze koopt in een mooie winkel of van een ‘erkende fokker’ die meerdere rassen en nestjes aanbiedt. Je pup zal daardoor snel ziek worden en soms zelfs gedragsgestoord zijn. En zelfs als het diertje gezond blijft, steun je met je aankoop de broodfok zodat die op grote schaal nestjes blijft kweken. Adopteer je een hond uit het asiel, dan help je dat dier niet alleen aan een nieuwe thuis – en voorkom je dat men het daar op termijn moet laten inslapen – maar help je ook mee die dieronvriendelijke broodfok tegen te gaan.”

“Een hond die in het asiel belandt, heeft gedragsproblemen”, denken mensen vaak. Klopt dat, en kan je een hond uit het asiel nog iets aanleren?

“Het is inderdaad een enorme misvatting dat honden door hun eigen schuld in het asiel belanden. Dat klopt helemaal niet: meestal zijn het juist hun baasjes die niet meer voor hen konden zorgen, vanwege een allergie, omdat er een kindje op komst is, ... Een goed asiel zal daar duidelijk over communiceren, zodat je kan kijken of er een match is tussen beestje en baasje. Een superactieve hond die niets liever doet dan buiten rondrennen, is bijvoorbeeld niets voor jou als je het liefst lui in je zetel hangt. Het grote voordeel van een asielhond is trouwens dat je zijn karakter al kent en dat hij al getraind is. Dat heb je niet als je een puppy in huis haalt. Neem dus de tijd om verschillende asielen te bezoeken en op zoek te gaan naar een hond die perfect bij je past.”

Je hebt zelf vier asielhonden, hoeveel tijd besteed je aan hen?

“Voor vier honden zorgen is een echte dagtaak. Toch probeer ik elke dag met mijn honden bezig te zijn en hen individueel aandacht te geven, zelfs nu ik een dochter heb. Als we gaan wandelen, neem ik haar mee in de draagzak. Bovendien is hier altijd wel iemand in huis die kan helpen en er komt geregeld een jobstudent langs. Als we eens een langere periode weg zijn, mogen ze naar een hondenhotel. Daar worden ze zó goed verzorgd dat ze soms niet meer mee naar huis willen.” (lacht)