Meer uitleg door Marijke Merckx, voorzitter van de vzw.
 

Wanneer is de organisatie ontstaan?

“Een groep (ex-)patiënten heeft in 2006 de krachten gebundeld. Zij merkten hoe groot de nood was aan steun en opvang op psychologisch vlak voor mensen met fertiliteitsproblemen. Fertiliteit is meer dan louter een medische aangelegenheid: het gaat over je verwachtingen en je toekomst. Wie een onvervulde kinderwens heeft, wordt geconfronteerd met existentiële vragen over het bestaan. ‘Wie ben ik, of wie zal ik zijn, als ik geen kinderen krijg?’”
 

Wat doet De Verdwaalde Ooievaar precies?

“Ons uitgangspunt is: de mens achter de kinderwens. In de eerste plaats bieden we psychologische en emotionele steun aan, vooral online. We hebben een goed gedocumenteerde website en onderhouden een forum en enkele Facebookgroepen. Doel is dat lotgenoten de moeilijke emoties die met een onvervulde kinderwens gepaard gaan, kunnen delen. Vaak reageert hun omgeving op een verkeerde manier, waardoor mensen niet de steun krijgen die ze verwachten.”
 


 

Heeft u een voorbeeld van een verkeerde reactie?

“Mensen hebben snel hun advies klaar. ‘Je moet er niet te veel mee bezig zijn, dan komt het vanzelf.’ Of: ‘Ontspan je en ga eens op reis.’ Andere reacties zijn ronduit misplaatst. ‘Je moest eens weten hoe vermoeiend kinderen zijn, wees blij dat je er geen hebt.’ Of: ‘Mijn man zal wel eens langskomen, dan lukt het wel.’ De omgeving blijft vaak een buitenstaander in het leed dat deze mensen ervaren.”
 

Daarom hebben jullie ook een tweede missie: sensibiliseren.

“Ja. We willen mensen doen beseffen wat het betekent om niet vanzelf zwanger te worden. Zo hopen we mee het taboe te doorbreken, want dat is het toch nog altijd voor een stuk. Fertiliteit, vruchtbaarheid, seks,... dat zit allemaal in de intieme sfeer. Het is niet zo makkelijk om daarmee naar buiten te komen.”
 


 

Hoeveel mensen zitten met een onvervulde kinderwens?

“Bij één op de zes koppels die graag kinderen willen, lukt het niet zomaar. De meeste koppels gaan een fertiliteitsbehandeling aan, met zes terugbetaalde pogingen. Nadien kiezen sommigen ervoor om verder te gaan met behandelingen, maar dan op eigen kosten. Of ze maken de keuze voor adoptie, pleegzorg of gaan samen verder zonder kinderen. Uiteindelijk blijft 6% kinderloos. Deze mensen gaan door een vorm van rouwproces dat extra moeilijk ligt omdat het hier om een onzichtbaar verlies gaat. Sommigen voelen ook een vorm van schuld omdat ze hun partner geen kinderen kunnen geven, of hun ouders geen kleinkinderen.”
 

Hoe proberen jullie dat gevoel te verzachten?

“Wij bieden met de Verdwaalde Ooievaar geen individuele begeleiding. In mijn persoonlijke praktijk moedig ik mensen aan om deze moeilijke gevoelens niet weg te duwen, en daarnaast ook een aantal positieve gevoelens naar boven te halen. Zodat ze weer kunnen kijken naar hun leven naast de kinderwens. Er zijn nog andere dingen waar je plezier en geluk uit kan halen: zelfontplooiing, werk, reizen, familie en vrienden,... We zien regelmatig hoe mensen die hun kinderwens niet vervuld zien, uiteindelijk toch heel gelukkig worden. Studies wijzen zelfs uit dat kinderloze mensen iets hoger scoren op de geluksschaal. Het gaat erom de natuurwet te ‘parkeren’ en te kijken wat er nog is in het leven. Maar dat is een heel ontdekkingsproces, boordevol zingevingsvragen.”

 

De Verdwaalde Ooievaar heeft een tweede boek uitgebracht, 'Kinderwens met omwegen', met een aantal unieke verhalen over een diepgewortelde kinderwens.