Vertel eens: vanwaar de drang om te reizen?
 

“Momenteel presenteer ik samen met Heidi en Wim de ochtendshow op Qmusic. Elke morgen sta ik op een ontiegelijk vroeg uur op. Mijn job is een zeer belangrijk deel van mijn leven, maar het kan soms superhectisch zijn. Van zodra ik tijd vind, trek ik er even tussenuit. Het concept van mijn reisblog Håndbagage.com is om 48 uur in het gezelschap van een vriend te gaan reizen. Vroeger ging ik vaak naar het buitenland. Het laatste jaar heb ik ontdekt dat er ook veel andere werelden te ontdekken zijn in België zelf. Makkelijk te bereiken en minder belastend voor het milieu: de komende maanden mag je dus veel trips in eigen land op mijn blog verwachten.”

 

Wat hoop je te bereiken met je blog?
 

“Het is begonnen als een hobby, puur voor mezelf. Ik wilde graag weer met fotografie bezig zijn, mijn eerste liefde. Toen ik voor de radio begon, had ik dat losgelaten en ik wou daar terug mee experimenteren. Gaandeweg bleek dat veel mensen interesse kregen in mijn blog en dat het hen inspireerde. Dat probeer ik nu verder te zetten. Ik probeer nooit een reisgids te zijn, want zo bestaan er honderden. Het doel is louter om mensen te inspireren. Ik wil een sfeer creëren met beelden. Iets wat prikkelt om zelf op ontdekking te gaan.”

 

Wanneer is voor jou een trip geslaagd?
 

De komende maanden mag je veel trips in eigen land op mijn blog Håndbagage verwachten.

“Als het me lukt om op geen enkele moment aan negatieve dingen te denken. Het is een soort vlucht van de dagelijkse beslommeringen. Zodra ik op een onbekende plek ben, wil ik alleen nog maar die plek ontdekken, even de knop omdraaien. Daarom prefereer ik bestemmingen die niet op ieders A-lijstje staan. Neem nu Spanje, iedereen gaat eerst naar Barcelona, daarna naar Madrid. Ik zou eerder kiezen voor Valencia of Salamanca. Geef mij maar iets waar ik nog bijna niks over weet. Vroeger deed ik vooral citytrips, maar nu vind ik dat gevoel ook meer en meer terug in de natuur. Je kunt evengoed een weekendje in een bos gaan kamperen. Dat is ook een totaal andere wereld.”

 

De perfecte gelegenheid om even lekker uit te slapen...
 

“Ik ben iemand die bewust extra vroeg opstaat tijdens trips. Mijn biologische klok is natuurlijk sowieso ontregeld door elke dag om 3 uur op te staan - in het weekend word ik automatisch wakker rond 5-6 uur. Maar toch, op plekken waar ik nog nooit geweest ben, doe ik dat bewust. Dat zijn vaak de mooiste momenten. Een zonsopgang bijvoorbeeld. Of het moment voordat een stad of gemeente wakker wordt. Dat desolate wanneer iedereen nog slaapt, dat is iets waar ik op kick. Zeker ook in de natuur. Dat komt vooral vanuit mijn achtergrond als fotograaf. Het licht is het mooist wanneer de zon net opkomt. Een magisch moment.”

 

Rust lijkt wel een terugkerende factor.
 

“Misschien is het omdat ik ouder aan het worden ben? Ik heb heel mijn leven in het centrum van steden gewoond. Opgegroeid in Brussel, op mijn 17e naar Antwerpen verhuisd, daarna naar Gent, waar ik nu al 10 jaar woon. Ik ben op een ander punt in mijn leven aanbeland: het was allemaal keitof, maar af en toe mag het wel eens wat kalmer. Na alle hectiek is het fijn om thuis te kunnen komen en wat te kalmeren. Om een tegenpool te hebben. Dat is ook de reden waarom ik binnenkort verhuis naar de pittoreske gemeente Berlare. Het is een nieuwe fase in mijn leven die wel past in die constante van rust opzoeken.”

 

Berlare, of all places?
 

“Berlare heeft een heel erg mooie natuur. Het staat voornamelijk bekend om zijn recreatief Donkmeer. Zwemmen, bootjes varen. Dat is er al jaren heel populair. Er is ook een natuurgebied dat dienst doet als overstromingsgebied voor de Schelde. Dat kunnen ze onder water zetten om overstromingen tegen te gaan. Het is er prachtig. Je kunt er uren wandelen door het bos of langs het water, zonder een mens tegen het lijf te lopen. Als je toch sociaal contact wil, kan je terecht in een prachtig centrum met leuke cafeetjes. Wanneer ik even in de natuur wil zijn, zonder iemand te zien, is die mogelijkheid onmiddellijk beschikbaar naast mijn deur. Ik kijk er al naar uit.”

 

Zijn top 3 in eigen land

 


De Vlaamse kust is een klassieker, maar wel heel tof. Oostende is voor mij wel een topper. Er verandert zoveel. Elk seizoen vind je er wel weer iets nieuws: een keicoole expo, een streetart-tour, enz. Je bent in een stad en tegelijkertijd aan zee. Ik ga ook het liefst in de winter, dan is er weinig volk. Een absolute aanrader is Oosteroever. Met de overzetboot kan je gratis naar de andere kant van het water. En dan wandelen op het strand en in de duinen, waar veel minder toeristen zijn. Zalig!



 


Het afgelopen jaar heb ik het Hageland ontdekt. Grappig: in hun promocampagne noemen ze de streek ‘het Toscane van Vlaanderen’. Ik moest aanvankelijk lachen: wie heeft dat bedacht? Toen ik met een oldtimer, een Citroën DS, een tour deed door het Hageland, besefte ik ineens: wauw, het klopt! Toegegeven, het was zeer zonnig. Maar die heuvels, die wijnranken, het microklimaat. Het gaf me werkelijk een Toscane-gevoel.



 


 


De Kalmthoutse Heide vind ik ongelooflijk prachtig. Op een keer ging ik er wandelen, te midden van een gigantische stortbui. Het eerste moment baalde ik, maar uiteindelijk bleek dat fantastisch. Er was daar werkelijk niemand. De sfeer die daar op dat moment hing, was magisch. Een desolaat landschap met plassen en vijvers. En zoveel afwisseling. Het deed me denken aan IJsland. Daar heb je elke 20 kilometer het gevoel op een andere planeet te zijn. Dat herkende ik op de heide. Heerlijk om tot rust te komen.